Beschrijving
Deze tentoonstelling is ontstaan uit toeval. Het toeval van die dag waarop ik, in het kader van de voorbereiding van een tentoonstelling over ambachten, het reilen en zeilen op de scheepsreparatiewerf van Léchiagat kwam fotograferen, de inmiddels overleden Henri Camus de panelen ontdekte waarop de scheepsherstellers het overtollige materiaal van hun borstels, rollen en penselen afvegen.
Verrast door die ruwe, in elkaar verweven kleuren, verrast door die gezamenlijk
tot stand gekomen vormen, verrast door het spel van vlakken en druipsporen, verrassing door de sporen van raadselachtige maar veelzeggende gebaren, verrassing door deze creaties in de vorm van knipogen die hij nog nooit in zulke grote aantallen en zo divers had gezien in geen enkele van de havens die zich uitstrekken van Loctudy tot Douarnenez.
Van november 2017 tot december 2020 zwierf hij herhaaldelijk over het scheepsreparatiegebied, snuffelde in alle hoeken en gaten en fotografeerde onbeperkt borden en „beschilderde“ oppervlakken. Deze tentoonstelling is dus niet echt van hem, ondanks de handtekening onderaan de afdrukken. Hij is niet de kunstenaar; hij claimt
geen andere rol dan die van getuige. Getuige van een vorm van vluchtige kunst, individueel of collectief, al dan niet opzettelijk, waaraan hij zijn steentje heeft willen bijdragen.
Gratis toegang tijdens de openingstijden van de mediatheek.
