Tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog werd het pardon de la Joie een van de meest emblematische pardons in het Pays Bigouden. Schrijvers, fotografen en schilders zoals Mathurin Méheut en Lucien Simon vereeuwigden deze populaire scènes. Op de dag van de aflaat trekken de inwoners hun mooiste kostuums aan, een teken van sociaal succes en rijkdom. Vanaf de jaren 1920 werd de religieuze processie omgevormd tot een wereldlijk feest, met de komst van draaimolens en circussen. De pardon de la Joie was vooral een religieuze processie waarbij de zeelieden de Maagd bedankten voor haar bescherming. Léon Toulemont, een journalist uit Pont-l'Abbé, schreef op 27 augustus 1921 in Le Progrès du Finistère: "Hier, te midden van deze weelde aan stoffen, zijn een paar zeelieden, een kaars in hun hand, blootsvoets, blootshoofds, hun hemden los over hun robuuste borst, een gelofte aan het vervullen die ze op een stormachtige dag hebben afgelegd".
10.00 uur: zegening van de zee en processie
om 10.30 uur: mis
10.00 uur: zegening van de zee en processie
om 10.30 uur: mis
