Beschrijving
Een komische tragedie
Een creatie van Patrice Jouffroy en David Gambier. Première 2024
Te midden van een wirwar van voorwerpen vertellen twee mannen hun verhaal. Jeannot en Lulu; een oom en een neef. Een verhuizing brengt hen bij elkaar: die uit het huis van Lulu’s ouders, wiens vader op tragische wijze omkwam tijdens de oorlog in Indochina.
Naarmate de spullen worden weggehaald en de voorwerpen worden gesorteerd, komen de herinneringen weer boven. Er zijn snuisterijen, bedeltjes, voorwerpen uit de kindertijd en foto’s… Ach, die foto’s! Op het papier tekenen de gezichten uit een ander tijdperk zich af en komen ze tot leven door brieven, kleine anekdotes of verhalen die deel uitmaken van de grote geschiedenis. De doden om wie we rouwen, zijn vaak degenen die te vroeg en onterecht zijn heengegaan. Dan blijft de bittere nasmaak van het verleden over, het schrijnende gevoel dat dit alles voorkomen had kunnen worden. We ontwijken de realiteit, we herschrijven het verleden, we breken ons hoofd met ‘wat als’-vragen, maar de waarheid ligt daar, voor onze ogen, eenvoudig en meedogenloos: ze komen niet terug. Dus alsof we het lot beter willen afweren, richten we ons op het heden en brengen we onze doden weer tot leven totdat ze de hele speelruimte innemen, voor de duur van een voorstelling. Het is het theater van ons leven dat zich afspeelt. En die man die in Indochina is omgekomen (de vader van Lulu), die brengen we zo goed en zo kwaad als het gaat tot leven, omdat hij als een spiegel fungeert. Hij is de bewaker van onze intieme herinneringen, als een icoon dat zich in ons innerlijk opricht. Hij is een wapenbroeder, een oom, een broer, een vader, een liefhebber van brommers, een liefhebber en nog veel meer, die ons herinneren aan onze breuken en onze twijfels. Uiteindelijk is het juist zijn afwezigheid die ons terugbrengt naar het heden en naar het leven. Een leven dat altijd weer de overhand zal krijgen door tederheid en humor, de enige garanties voor het geloof in een betere toekomst. Uiteindelijk zijn Lulu en Jeannot de komische vertolkers van een verhaal dat ook het onze zou kunnen zijn. Het is een meeslepend en eenvoudig verhaal waarin de toeschouwer de hoofdrolspeler blijft in de tragedie die zich ontvouwt.
